Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2009

Οι Βλάχοι (Αρμούνοι) της Πίνδου - Το μέλλον

Ο 21ος αιώνας, ο αιώνας της έντονης οικονομικής παγκοσμιοποίησης και της ομοιογενοποιήσης της παγκόσμιας κουλτούρας μέσο Αγγλοσαξονικών κυρίως προτύπων βρίσκει τους Αρμούνους ήδη αρκετά ομοιογενοποιημένους με τους υπόλοιπους Έλληνες. Η τηλεόραση, οι μικτοί γάμοι, η έντονη αστικοποίηση κ.τ.λ. έχουν αλλάξει την ψυχοσύνθεση, τα ήθη και τον τρόπο ζωής των Αρμούνων. Οι συγκεκριμένες συνθήκες γεννούν αρκετά ερωτήματα όπως ποιό είναι το μέλλον της Αρμούνικης γλώσσας στην εποχή της παγκόσμιας Αγγλικής γλώσσας, εάν υπάρχει δυνατότητα να διατηρηθούν τα έθιμα και ίσως το πιο σημαντικό εάν αξίζει να προσπαθήσει κάποιος να πετύχει τα παραπάνω.
Η Αρμούνικη φυλή, μητρόπολη της οποίας για τουλάχιστον 1000 έτη είναι η Πίνδος, αποτελεί ένα από τα πλέον ζωτικότερα τμήματα του ελληνισμού σε όλους τους τομείς της κοινωνικής δραστηριότητας. Η κουλτούρα όμως βρίσκεται σε αβέβαιη κατάσταση. Η περηφάνια των Αρμούνων πλήττεται εδώ και 2 αιώνες. Ως πρώτη αιτία πρέπει να αναφερθεί η Ρουμανική Προπαγάνδα του 19ου και 20ου αιώνα και η αντίδραση του ελληνικού κράτους καθώς και οι εθνικιστικές εκκαθαρίσεις που έλαβαν χώρα στα Βαλκάνια τον 20ο κυρίως αιώνα. Η Ρουμανική προπαγάνδα προσπάθησε να εκμεταλλευτεί την ομοιότητα της Αρμούνικης με τη Ρουμανική γλώσσα. Ρουμανικά σχολεία δημιουργήθηκαν σε κάποιες περιοχές όπου διέμεναν Αρμούνοι με στόχο τον προσηλυτισμό τους στην Ρουμανική κουλτούρα. Οι πλειοψηφία των Αρμούνων όντας Ελληνόφρονες αντιστάθηκαν στην Ρουμανική προπαγάνδα η οποία ξεκίνησε το 1858 και σταμάτησε το 1913 μετά τη λήξη του δεύτερου βαλκανικού πολέμου.
Μια δεύτερη απειλή για την Αρμούνικη κουλτούρα αποτελεί η προπαγάνδα ξένων παραγόντων όπως η Τουρκία, αρκετοί επιστήμονες και δημοσιογράφοι καθώς και μερικοί Αρμούνικοι οργανισμοί του εξωτερικού οι οποίοι προσπαθούν κατά διαστήματα να δημιουργήσουν θέμα Αρμούνικης μειονότητας στην Ελλάδα. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης του εξωτερικού, βιβλία, εργασίες καθώς και το ίντερνετ χρησιμοποιούνται από τους δήθεν σωτήρες της φυλής, για να δημιουργήσουν λανθασμένες εντυπώσεις. Η στάση της Ευρώπης απέναντι στους Αρμούνους καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από την παραπληροφόρηση που λαμβάνει από τους κύκλους του εξωτερικού. Εφόσον το ελληνικό κράτος αδυνατεί να προστατεύσει τους Αρμούνους και τα συμφέροντά του τότε η Πανελλήνια Ομοσπονδία των Βλάχων πρέπει να αναλάβει σημαντικότερες πρωτοβουλίες με στόχο την καλύτερη πληροφόρηση των αρμόδιων οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ξένων μέσων μαζικής ενημέρωσης έτσι ώστε να μην αποκτούν αξία Αρμούνοι ψευτοσωτήρες τύπου Μπλέτσα (Παρότι ο Μπλέτσας καταδικάστηκε άδικα απο εθνικά υπερευαίσθητους έλληνες δικαστές για δήθεν ''διανομή ψευδών ειδήσεων'', δηλαδή φυλλάδιο που συμπεριελάμβανε τα Βλάχικα ως μια απο τις λιγότερο ομιλούμενες γλώσσες της Ευρώπης, το όλο θέμα παρουσιάστηκε ως καταπίεση των Βλάχων) οι οποίοι στρεβλώνουν την εικόνα των Αρμούνων. Οι ξένοι δημοσιογράφοι και επιστήμονες οι οποίοι παρουσιάζουν τους Αρμούνους ως μια αδύναμη και παραγκωνισμένη φυλή υπό την επήρεια της Ελληνικής εθνικιστικής προπαγάνδας εκφράζουν ανοιχτά τον ανθελληνισμό τους και την απέχθειά τους για το γεγονός οτι οι Νεοέλληνες παρότι υποστηρίζουν οτι είναι απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων δεν έχουν πολλές ομοιότητες με τον πολιτισμό και το ιδεώδες των Αρχαίων. Οι ξένοι παράγοντες προφανώς δεν αντιλαμβάνονται οτι οι Αρμούνοι είναι αρκετά δυνατοί να καθορίσουν οι ίδιοι τη μοίρα της κουλτούρας τους και οτι απολαμβάνουν εξέχουσα θέση στη ελληνική κοινωνία με πρόσφατο παράδειγμα την Αρμούνικης καταγωγής σύζυγο του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή. Όταν οι έξωθεν σωτήρες αφήσουν τους Αρμούνους ήσυχους τότε σίγουρα θα τους βοηθήσουν πραγματικά στο να διατηρήσουν την κουλτούρα τους.
Μια τρίτη απειλή αποτελεί η εγκατάλειψη των παραδόσεων από μερίδα των νέων των αστικών κέντρων καθώς και η σχεδόν καθημερινή επαφή των Αρμούνων με την απαξιωτική λέξη βλάχος (με β μικρό) η οποία συμπίπτει με τη λέξη Βλάχος (με Β κεφαλαίο). Η λέξη βλάχος χρησιμοποιείται κυρίως από μη σοφούς αστούς και είναι συνώνυμη με την έλλειψη μόρφωσης (κάτι που μάλλον χαρακτηρίζει αυτούς που την χρησιμοποιούν!), τον επαρχιωτισμό και την κτηνοτροφία. Οι νέες γενιές Ελλήνων Αρμούνικης καταγωγής βρίσκονται ανάμεσα σε δυνάμεις οι οποίες τις εμποδίζουν να είναι υπερήφανες για την κουλτούρα και την καταγωγή των γονιών τους. Πολλοί από όσους δεν έχουν μεγαλώσει με ισχυρές Αρμούνικες επιρροές αποφεύγουν να αναφέρονται στην καταγωγή τους. Η κουλτούρα των παρακμιακών επιδειξιών του Κολωνακίου δεν προσφέρει ζωτικό οξυγόνο στην παράδοση και σε κάποιες από τις σπουδαίες αξίες της πόσο μάλλον στην Βλάχικη που έχει συνωνυμία με τη λέξη βλάχος.
Παρόλες τις απειλές, η δράση, τα επιτεύγματα και ο πατριωτισμός των Αρμούνων μας επιτρέπουν να αισιοδοξούμε οτι οι νέες γενιές θα εκτιμήσουν σωστά την αξία της σε έναν αυξανόμενα ανήθικο και καταναλωτικό κόσμο. Οι Αρμούνοι πρέπει να πληροφορήσουν τους υπόλοιπους Έλληνες για το ποίοι είναι και τι έχουν προσφέρει στο ελληνικό έθνος και να μην επιτρέψουν να μετατρέπεται η κουλτούρα τους σε ταμπού για το οποίο κανείς δεν επιθυμεί να συζητάει. Έχουν αποκτήσει με θυσίες το δικαίωμα να αισθάνονται υπερήφανοι για την καταγωγή τους και να πορεύονται στη ζωή καμαρωτά σαν τις πέρδικες της Πίνδου.
Την Αρμούνικη ιστορία την γράφουμε εμείς και μόνο εμείς, ας αγνοήσουμε τους προπαγανδιστές του εξωτερικού, ας αγνοήσουμε την άκρατη κατανάλωση και ας πιστέψουμε σε αιώνιες αξίες που έχουν δοκιμαστεί στο πέρασμα των αιώνων. Λίγη φιλοξενία, ανθρωπισμός και ρομαντισμός δεν βλάπτουν.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

΄Αιντε, φράτσι Αρμούνοι,

Προσπαθώντας τόσο να διασώσουμε
όσο και να συνεχίσουμε τη βλάχικη κληρονομιά μας,
επιβάλλεται να δώσουμε και την απαραίτητη βαρύτητα στα βλάχικα.

Προσωπικά, δε θα ήθελα να είναι η δικιά μου γενιά που θα τα «σταματήσει».

Ας ξεκινήσουμε απ’ αυτό κιόλας το καλοκαίρι…
«θερινά» μαθήματα βλάχικου πολιτισμού, στα χωριά μας.

Προσπαθώντας να κρατήσουμε όσα περισσότερα μπορούμε,
από τους ηλικιωμένους που εκ των πραγμάτων αποτελούνε
και τους τελευταίους Βλάχους που ζήσανε το νομαδικό τρόπο ζωής ,
δε νομίζω να εμπεριέχει κάτι το μεμπτό.

Εμείς πάντως, θέλω να πιστεύω πως σήμερα,
έχουμε ξεπεράσει τις όποιες μας ανασφάλειες
σχετικά με την ερώτηση,
«Τι βλάχος είσαι;»
και με όλη το θάρρος και τη περηφάνια,
όπως και τη γνώση και τη πρέπουσα σοβαρότητα
να μπορούμε να απαντήσουμε,
«Βλάχος είμαι…από τον Ασπροπόταμο!»

‘Οπου η ευρύτερη περιοχή της κεντρικής Πίνδου
αποτελεί και την αφετηρία των Βλάχων,
όπως και εξακολουθεί να κατοικεί
η μεγαλύτερη πληθυσμιακή ομάδα.

Εντέλει αν κάποιοι σήμερα τρέφουν
ακόμα αυταπάτες για «τάχαμ» βλάχικη μειονότητα,
τότε ίσως θα έπρεπε να συνειδητοποιήσουν
ότι κανείς μας δεν αμφιβάλλει για την Ελληνικότητά του.

Σ χι γκίνε, Δημήτριε.

Ανώνυμος είπε...

ΔΕΝ ΤΙΘΕΤΑΙ ΘΕΜΑ ΑΝ ΟΙ ΒΛΑΧΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΕ ΕΝΑ ΕΘΝΟΣ ΜΕ ΤΟΣΕΣ ΠΡΟΣΜΙΞΕΙΣ , ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ!
ΤΟ ΟΤΙ ΜΙΛΟΥΣΑΝ ΜΙΑ ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΔΙΑΛΕΚΤΟ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΜΕ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΦΕΙΛΕΤΕ ΣΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΟΥΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΠΟΥ ΔΙΕΜΕΝΑΝ.
ΤΟ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΙΣ ΝΑ ΛΥΣΕΙΣ ΤΟΝ ΓΡΙΦΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΩΦΕΛΟ.
ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΑΝΟΗΣΙΑ ΙΔΙΚΑ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΣΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΣΕΣ ΠΡΟΣΜΙΞΕΙΣ ΟΙ ΒΛΑΧΟΙ ΕΙΝΑΙ ΙΣΩΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΑΥΘΕΝΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.

LEONIDAS