Παρασκευή, 30 Απριλίου 2010

Έχει μέλλον το χωροταξικό του «Καλλικράτη»???

Του Λάζαρου Μάμαλη
Γενικευμένη αντίδραση από τις τοπικές κοινωνίες οι οποίες κάνουν λόγο για μεθοδεύσεις και μαγειρέματα - Απροθυμία ανάληψης της ευθύνης από τους τοπικούς συνομιλητές του κ. Ραγκούση.
Η αρχική εκτίμηση για τη διαβούλευση που αντί να διευκολυνθεί περιπλέκεται από την ανακοίνωση του χωροταξικού του «Καλλικράτη», δικαιώνεται σε τοπικό επίπεδο. Το σχέδιο που παρουσιάστηκε για το νομό Τρικάλων με τις δύο προτάσεις, είναι εμφανές ότι δεν πρόκειται για αποτέλεσμα επιστημονικής μελέτης και τεκμηρίωσης. Δεν είναι μία ορθολογική πρόταση. Η σωρεία λαθών (στα ονόματα, στον πληθυσμό των δήμων) στο σχέδιο που δημοσιοποίησε το υπουργείο Εσωτερικών αρκούν από μόνα τους για να επιβεβαιώσουν τη συγκεκριμένη εκτίμηση…. …Δεν είναι όμως μόνο αυτά, είναι η όσμωση πολιτικών ή καλύτερα, μικροπολιτικών μεθοδεύσεων που υπονομεύει ανοιχτά την πορεία της διοικητικής μεταρρύθμισης στο νομό Τρικάλων. Τα ζητήματα που τίθενται μπορούν να κωδικοποιηθούν ως εξής: Πρώτο, γιατί η ορεινότητα αποτελεί κριτήριο για τη δημιουργία μόνο ενός δήμου, της Καστανιάς -τον οποίο δεν τον θέλουν καν οι αιρετοί- και όχι και άλλων στο νοτιότερο τμήμα της Πίνδου; Το ζήτημα τίθεται έντονα από τους αιρετούς. Για παράδειγμα τους κυρίους Κώστα Μπατατόλη και Ηλία Καραγιώργο. Δεύτερο, βάσει ποιας επιστημονικής τεκμηρίωσης έγινε ο δήμος Πινδέων ο οποίος ξεκινά από το Βαλομάνδρι και την Πηγή που στην ουσία είναι προάστια της πόλης των Τρικάλων και καταλήγει στο Γαρδίκι, τον Αετό και το Μυρόφυλλο; Μήπως, για να δημιουργηθεί από τώρα μία μονοεδρική για την εξυπηρέτηση ψηφοθηρικών σκοπιμοτήτων; Τι συνδέει αυτά τα χωριά; Ποια ανάπτυξη μπορεί να σχεδιαστεί και να υλοποιηθεί; Μήπως η ίδια τουριστική ανάπτυξη που πρέπει να προωθηθεί για την Ελάτη, το Περτούλι και τα υπόλοιπα ορεινά χωριά, αφορά και το Δροσερό και την Πηγή στον κάμπο; Τι σχέση έχουν οι καλλιεργητές του Ελευθεροχωρίου και της Μουριάς με τους Γαρδικιώτες και τους Περτουλιώτες; Που είναι το κοινό σημείο επαφής αυτών των δύο περιοχών; Ο δήμος είναι εντελώς ανομοιογενής (και φυλετικά), οπότε υπονομεύεται εξ αρχής η ύπαρξή του. Τη θέση αυτή έχουν ήδη εκφράσει αυτοδιοικητικοί, όπως ο δήμαρχος Πιαλείων κ. Χρήστος Μάμαλης. Ο δήμαρχος Πύλης κ. Κώστας Κουφογάζος και ο εμπορικός σύλλογος Πύλης ήδη έθεσαν ζήτημα και για την ονομασία του νέου δήμου Πινδέων, το οποίο προτιμήθηκε από το ιστορικό όνομα του δήμου Πύλης. Τρίτο, ποιος πρότεινε το όνομα Νεοχωρίτης για τον δήμο στα Αντιχάσια. Ο Νεοχωρίτης διαρρέει μόνο ένα μικρό τμήμα της περιοχής, οπότε δεν υπάρχει καμία απολύτως λογική εξήγηση για τη συγκεκριμένη πρόταση. Στη συγκεκριμένη περίπτωση τίθενται και πρόσθετα ζητήματα, όπως ποια λογική εξυπηρετεί η μετάβαση ενός κατοίκου της Κρηνίτσας που απέχει μόλις πέντε λεπτά από το κέντρο των Τρικάλων στη Βασιλική για να εξυπηρετηθεί στην έδρα του νέου δήμου. Υπάρχει κάποιος να δώσει μία λογικοφανή απάντηση; Τέταρτο, από τη στιγμή που προτείνεται (κατά το ήμισυ του σχεδίου για τα Τρίκαλα) ο δήμος Νεοχωρίτη, γιατί δεν υπήρξε ανάλογη ευαισθησία και για τον δήμο των ριζών του Κόζιακα ο οποίος μάλιστα, είναι κατάτι μεγαλύτερος (σε πληθυσμό) από τον προτεινόμενο δήμο; Το ζήτημα αυτό δεν τίθεται ανταγωνιστικά, αλλά σε ρεαλιστική βάση από τους κυρίους Μάμαλη, Γκαμπλιώνη, Ντιντή και Αναστασόπουλο. Πέμπτο, ποιοι λόγοι υπαγόρευσαν τη μείωση του ειδικού βάρος της Καλαμπάκας στο νέο αυτοδιοικητικό σκηνικό; Μήπως, η «πολιτική» συνάρτηση του «Καλλικράτη» με τις μονοεδρικές που αναμένεται να προταθούν;
Οι αντιδράσεις
Τα ζητήματα αυτά είναι μόνο μερικά από εκείνα που τίθενται επιτακτικά στις δημόσιες και ιδιωτικές συζητήσεις στο νομό από προχθές το απόγευμα. Ζητήματα τα οποία αναμένεται να διευρύνουν τον κύκλο των αντιδράσεων. Ήδη χθες ξεκίνησαν οι συνεδριάσεις των τοπικών και δημοτικών συμβουλίων (δήμος Γόμφων κ.α.) στις οποίες ήταν εμφανής η αγανάκτηση όχι μόνο των αυτοδιοικητικών, αλλά και των πολιτών που τις παρακολούθησαν. Το βέβαιο είναι ότι παρά το γενικευμένο «μούδιασμα» της κοινωνίας για τα επαχθή μέτρα που επιβάλει η τρόικα, υπάρχει ενδιαφέρον και για τον «Καλλικράτη» στις τοπικές κοινωνίες. Πολύ τον αντιμετωπίζουν ως μία πρόσθετη τιμωρία για την ασυδοσία ορισμένων δημοτικών αρχών. Ζητούν να ορίζουν οι ίδιοι τις τύχες τους. Ζητούν μία ρεαλιστική πρόταση για το νομό, πέρα και πάνω από τις όποιες μεθοδεύσεις. Δεν αναλαμβάνουν ευθύνες… Αυτό το κλίμα είναι που αναγκάζει και τους τοπικούς πολιτικούς και αυτοδιοικητικούς παράγοντες να εμφανιστούν προσεκτικοί, ως προς τις δηλώσεις τους (ρεπορτάζ στη σελίδα 9). Μόνο που η αποποίηση των όποιων ευθυνών από το πολιτικό δυναμικό, κυρίως του κυβερνώντος κόμματος, γεννά το εξής εύλογο ερώτημα: Ποιος έκανε τον «Καλλικράτη» στα Τρίκαλα; Μήπως, έγινε με αυτόματο πιλότο, όπως κάποιοι από προχθές προσπαθούν να μας πείσουν; Μήπως εκείνοι που ανέλαβαν να εισηγηθούν τις όποιες προτάσεις δεν έχουν τώρα, μπροστά στη γενικευμένη δυσαρέσκεια, το θάρρος να αναλάβουν και τις ευθύνες τους.
Η ΕΡΕΥΝΑ 30 Απριλίου 2010, αρ. φύλλου 15488, σελίδα 7

Πέμπτη, 29 Απριλίου 2010

Tο νεο χωροταξικό του νομού. Ο Ασπροπόταμος στον δήμο Καστανιάς!


Του Λάζαρου Μάμαλη.
Από πέντε μέχρι έξι οι νέοι «Καλλικρατικοί» δήμοι – Οι νέοι ΟΤΑ του νομού, οι εκπλήξεις και η προχειρότητα.Περιπλέκει αντί να αποκρυσταλλώνει τη διαβούλευση για το χωροταξικό του «Καλλικράτη» η πρόταση του υπουργείου Εσωτερικών. Για το νομό Τρικάλων υπάρχει μία σταθερά για τη δημιουργία τριών βασικών δήμων και δύο προτάσεις. Η πρώτη πρόταση προβλέπει τη δημιουργία έξι δήμων. Η δεύτερη πρόταση, προβλέπει τη δημιουργία πέντε δήμων. Στην πρώτη περιλαμβάνεται ο δήμος Αντιχασίων ο οποίος για απροσδιόριστους λόγους βαφτίστηκε Νεοχωρίτη, ενώ στη δεύτερη ο συγκεκριμένος δήμος μοιράζεται μεταξύ Τρικκαίων και Καλαμπάκας. Αυτά ως προς το κείμενο και τους χάρτες που έδωσε το Υπουργείο, γιατί στους πίνακες που ακολουθούν δεν υπάρχει καμία απολύτως συνοχή. Για παράδειγμα παρουσιάζονται δύο δήμοι Καλαμπάκας εκ των οποίων ο ένας δεν περιλαμβάνει καν το σημερινό δήμο Καλαμπάκας. Επομένως, υπάρχουν σοβαρά λάθη που καταδεικνύουν μία προχειρότητα, ίσως και παρεμβάσεις της τελευταίας στιγμής στη διαμόρφωση του κειμένου διαβούλευσης του υπουργείου Εσωτερικών. Σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών, συνιστώνται οι κατωτέρω δήμοι:

1. Δήμος Καστανιάς με έδρα τη Καστανιά αποτελούμενος από τους δήμους και την κοινότητα: α. Καστανιάς β. Κλεινοβού γ. Μαλακασίου δ. Κοινότητα Ασπροπόταμου
2. Δήμος Πινδέων με έδρα τη Πύλη αποτελούμενος από τους δήμους και τις κοινότητες: α. Αιθήκων β. Γόμφων γ. Πιαλείων δ. Πύλης ε. Πινδέων στ. κοινότητες α. Μυροφύλλου ζ. Νεράιδας.
3. Δήμος Φαρκαδόνας με έδρα τη Φαρκαδόνα αποτελούμενος από τους δήμους: α. Οιχαλίας β. Πελλιναίων γ. Φαρκαδόνας
Από κει και έπειτα υπάρχουν δύο προτάσεις:
Πρόταση 1
4. Δήμος Τρικκαίων με έδρα τα Τρίκαλα αποτελούμενος από τους δήμους α. Εστιαιώτιδας β. Καλλιδένδρου γ. Κόζιακα δ. Μεγάλων Καλυβίων ε. Τρικκαίων και στ. Φαλώρειας.
5. Δήμος Καλαμπάκας με έδρα την Καλαμπάκα αποτελούμενος από τους δήμους α. Καλαμπάκας και β. Χασίων.
6. Δήμος Νεοχωρίτη με έδρα τη Βασιλική αποτελούμενος από τους δήμους α. Βασιλικής β. Παληοκάστρου γ. Παραληθαίων και δ. Τυμφαίων
Πρόταση 2
4. Δήμος Τρικκαίων με έδρα τα Τρίκαλα αποτελούμενος από τους δήμους α. Εστιαιώτιδας β. Καλλιδένδρου γ. Κόζιακα δ. Μεγάλων Καλυβίων ε. Παληοκάστρου στ. Παραληθαίων ζ. Τρικκαίων και η. Φαλωρείας.
5. Δήμος Καλαμπάκας με έδρα την Καλαμπάκα αποτελούμενος από τους δήμους α. Βασιλικής β. Καλαμπάκας γ. Τυμφαίων και δ. Χασίων.
Ο δήμος Καστανιάς χαρακτηρίζεται ως ορεινός.
Η ΕΡΕΥΝΑ 29 Απριλίου 2010, αρ. φύλλου 15487, σελίδα 7

Τετάρτη, 28 Απριλίου 2010

Συγχαρητήρια στον Δημήτρη Κωνσταντινίδη


Συγχαρητήρια στον Δημήτρη Κωνσταντινίδη (συγγραφέα του βιβλίου για την Κρανιά και τους Γερμανούς στην Πίνδο) που εξελέγει στο συμβούλιο της ομοσπονδίας των Βλάχων. Ας ελπίσουμε πάντα τέτοια άτομα θα στέλνει ο Ασπροπόταμος!

Τρίτη, 20 Απριλίου 2010

Κάηκε ολοσχερώς αυτοκίνητο στα Δολιανά

Στις φλόγες τυλίχθηκε χθες το μεσημέρι ένας αυτοκίνητο στο δημοτικό διαμέρισμα Δολιανών της διευρυμένης κοινότητας Ασπροποτάμου.
Το αυτοκίνητο ιδιοκτησίας ενός 38χρονου, κατοίκου των Δολιανών, καταστράφηκε ολοσχερώς από άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία. Προανάκριση για το συμβάν διενεργεί η Πυροσβεστική Υπηρεσία Καλαμπάκας. Δημοσιεύτηκε: Τρίτη 20 Απριλίου 2010, 15:12 από Τάσος Πλέντζας. Εφημερίδα Ενημέρωση.

Δευτέρα, 12 Απριλίου 2010

Σταματήστε την κατασκευή του ασφαλτόδρομου


Σταματήστε την κατασκευή του ασφαλτόδρομου Παλιοχωρίου Καλαμπάκας – Κρανιάς Ασπροποτάμου (2).

Εκεί που οι πηγές και οι κοιλότητες αρχίζουν να φτιάχνουν το ποτάμι, στα ριζά του γυμνού αυχένα, μετέωρα πάνω απ’ τα έλατα, στη σκιά του ασημένιου Μυρμηγκιού βρίσκονται τα Κονάκια, το πανέμορφο μπαλκονάκι της Πίνδου, που ελέγχει την κοιλάδα του Κρανιώτικου και τα μονοπάτια προς τις κορφές.
Μια μέρα κάποιου Ιούλη, την ώρα που ο ήλιος θα έχει προβάλει ολόκληρος πάνω απ’ το βουνό, θα ξεκινήσω απ’ την Κρανιά για μια κορυφή της Γκιόναλης ή του Μυρμηγκιού. Θα περάσω τη Διαλονή και θα σταθώ για λίγο στο πέτρινο γεφύρι στο μύλο του Γκίκα. Θα διασχίσω το μεγάλο ρέμα προφταίνοντας να δω το πίσω μέρος ενός ελαφιού πριν κρυφτεί στο δάσος και θα συνεχίσω την πορεία μου κάτω απ την σκιά των ελατιών μέχρι την Ασβεσταριά και τα Κονάκια.


Δεν θα ’χω απομακρυνθεί πολύ απ’ τις καλύβες, όταν θα συναντήσω τη γυναίκα να κατεβαίνει από κάποιο μαντρί, με μια καλημέρα στο στόμα κι έναν τροβά στο χέρι. Θα ρωτήσω για το μονοπάτι προς την κορυφή, θα μου απαντήσει σχολιάζοντας αρνητικά την ώρα που διάλεξα να ξεκινήσω και θα γυρίσω πίσω.
Και το άλλο πρωί θα ξεκινήσω πριν χαράξει κι όταν θα έχω φτάσει στα Κονάκια, τα πουρνάρια κι οι φτέρες θα ’χουν ακόμα πάνω τους την πρωινή δροσιά.
Σε λιγότερο από μια ώρα θα έχω φτάσει στην κορυφή και θα σκαλίσω το όνομά μου στην τσιμεντένια κολώνα της ΓΥΣ. Το βλέμμα μου θα σταθεί για λίγο στο αλλιώτικο μπλε των χαμολούλουδων κι από κει θα περιπλανηθεί στις διαδοχικές κορυφογραμμές που χάνονται στην αχλύ του ορίζοντα, απόμακρες, απάτητες θαρρείς κι ανεξερεύνητες.
Από τότε που θυμόμαστε τον εαυτό μας στο χωριό, ότι ήταν πέρα απ’ το ελατόδασος στην πλάτη του χωριού, από κει που έρχεται το ποτάμι, που δεν υπάρχουν άλλα χωριά ή δρόμοι, ήταν για μας μια πρόκληση αλλά και το γοητευτικό άγνωστο που το φανταζόμαστε πανέμορφο. Απόθεμα – δεξαμενή – ομορφιάς, ανέγγιχτος παρθένος χώρος, ανεξερεύνητος για μας, δυσπρόσιτος, λιγοσύχναστος, ζώνη της άγριας αρκούδας και του λύκου. Κάποια μέρα θα φτάναμε βαθιά μέσα στο δάσος κι έπειτα στη γυμνή κορυφογραμμή και, ίσως άλλοτε, περνώντας βαθιές χαράδρες και ανεμοδαρμένους αυχένες θα φτάναμε στ’ άλλα βουνά, που τα νερά τους χύνονται σ’ άλλα ποτάμια.
Όταν έχεις δει τα Κονάκια και τη γύρω περιοχή από παλιά, κανένα ορεινό μέρος πια δεν μπορεί να σ’ εντυπωσιάσει. Κι όμως το θεωρώ ευλογία, παρά κατάρα. Αν από τα δέκα που λένε εννοούν έστω το ένα, κανένα μεταλλικό χέρι μιας αειφόρου ανάπτυξης δεν πρόκειται ν’ αγγίξει αυτό το πανέμορφο αγριολούλουδο.
«Είναι κάποιος που δεν θέλει να γίνει ένας δρόμος» ήταν το σκωπτικό σχόλιο ενός συμπολίτη μας που διάβασε το προηγούμενο άρθρο μου. Ας το ξεκαθαρίσουμε. Δεν είναι ένας οποιοσδήποτε δρόμος σε μια τυχαία περιοχή του Ασπροποτάμου. Είναι ένας ασφαλτόδρομος που θα κατασκευαστεί σε υψόμετρο 1700 μ. σε μια περιοχή μοναδικού φυσικού κάλλους. Στα Κονάκια, στον αυχένα Γκολέμη. Για να το πω όσο πιο απλά μπορώ, είναι ένας δρόμος που δεν έχει καμιά δουλειά εκεί πάνω. Κι αυτό που δεν έχω ακούσει ακόμα, είναι τα επιχειρήματα που καθιστούν αναγκαίο αυτό το έργο. Είναι μια κατασκευή που θα αποτελέσει την προϋπόθεση και την απαρχή για την αλλοίωση του χαρακτήρα της περιοχής.
Πολλές φορές ακούω συντοπίτες μας, που έχουν επισκεφτεί τα βουνά της Ελβετίας, να λένε πως τα δικά μας είναι πολύ καλύτερα από κείνα. Όταν τους ρωτώ γιατί, δεν μπορούν να το προσδιορίσουν. Για κάτι. Ίσως γιατί εκεί, όλα είναι πολύ τακτοποιημένα, ή γιατί όπου οι Ελβετοί θα κατασκεύαζαν ένα ωραίο ξενοδοχείο, σε μας υπάρχει κάποιο μαντρί. Ίσως γιατί στα δικά μας τα βουνά έχεις την αίσθηση ότι διασχίζεις κάτι άγνωστο, ανεξερεύνητο, απείραχτο, ενώ στα δικά τους παντού σου δημιουργείται η εντύπωση ότι πορεύεσαι προς κάποιο προορισμό όπου υπάρχουν πολλοί άλλοι άνθρωποι. Ίσως πάλι, γιατί εκεί δεν συναντούν τοξωτά πετρογέφυρα όταν παραμερίζουν το τελευταίο κλαδί ενός στενού ασήμαντου κατηφορικού μονοπατιού.
Υπάρχει ένα ελβετικό βουνό στην περιοχή της Λουκέρνης, το όρος Pilatus, που οι κάτοικοι της περιοχής είναι πολύ υπερήφανοι γι αυτό. Δίνουν το όνομά του σε ξενοδοχεία και προϊόντα. Από κάτω, δείχνει να είναι ένα υπέροχο βουνό. Υπάρχει ένας οδοντωτός σιδηρόδρομος με απότομη κλίση, που σε 20 λεπτά σε ανεβάζει στην υψηλότερη κορυφή. Όταν βρέθηκα σε κείνη την κορυφή αισθάνθηκα ένα δυσάρεστο συναίσθημα. Λες και μονομιάς το μέρος είχε χάσει όλη του την ομορφιά, παρ’ ότι η θέα του βουνού από ψηλά, με μια υπέροχη λίμνη στα πόδια του, ήταν φανταστική. Ακριβώς στην κορυφή είχε κατασκευαστεί μια μεγάλη μπετονένια εξέδρα με μαγαζιά αναμνηστικών ειδών και καφετέρια. Σκέφτηκα ότι δεν θα ’θελα να το επισκεφτώ ποτέ ξανά κι ούτε θα μπορούσα να κάνω εκεί διακοπές. Πώς να σε γοητέψει ένα βουνό που έχουν μόνιμα κατακτήσει την κορυφή του;
Υπάρχει κάτι λοιπόν σε τούτα τα βουνά, κάτι το σημαντικό αν και απροσδιόριστο που τα κάνει ομορφότερα, που δημιουργεί διαφορετικά συναισθήματα και όχι μόνο σε όσους από μας έχουμε παιδικές μνήμες. Εγώ αυτό το κάτι θα το έλεγα η ανυπαρξία σημαντικών επεμβάσεων στην περιοχή, η αυθεντικότητα που πηγάζει από την αργή φυσική εξέλιξη των πραγμάτων. Η ομορφιά μόνης της φυσικής ύπαρξης. Κι αυτό το κάτι, στον ευρύτερο ορεινό όγκο της Τριγγίας, προστατεύεται από την ανυπαρξία ασφαλτοστρωμένων αυτοκινητόδρομων. Αυτή η έλλειψη λειτουργεί σαν προστατευτική ασπίδα δέκα φορές ισχυρότερη από κάθε κανονισμό, τοπικό ή ευρωπαϊκό.
Ο ασφαλτόδρομος δεν θα καταστρέψει μόνον αρκετή απ’ τη φυσική ομορφιά του βουνού. Θα ξεριζώσει την ψυχή του και ότι αυτό αντιπροσωπεύει. Θα αφαιρέσει πολύ απ’ αυτό το κάτι, το άυλο, το συναρπαστικό. Απ’ όπου περάσει δίπλα – γεφύρια, ποτάμια, ξωκκλήσια, – θα τ’ ασχημύνει, γιατί αφαιρεί το περιβάλλον τους που τα αναδεικνύει. Θα αναφέρω δύο πολύ χαρακτηριστικά παραδείγματα που υποστηρίζουν την παραπάνω άποψη.
Το κεντρικό γεφύρι του μύλου στην είσοδο της Κρανιάς είναι για τους μελετητές ένα σημαντικό και τεχνικό γεφύρι. Όσοι το φωτογραφίζουν, ερασιτέχνες ή επαγγελματίες, προσπαθούν να βγάλουν την άσφαλτο απ’ το οπτικό τους πεδίο. Αυτό που κάνει η τέχνη, το κάνει κι η ζωή. Στους Κρανιώτες, μας αρέσει περισσότερο το μικρότερο γεφύρι του Γκίκα, γιατί βρίσκεται στο φυσικό του περιβάλλον. Ο χωματόδρομος δείχνει ενσωματωμένος και καθόλου ξένος με αυτό.
Τριάντα χρόνια πριν, όταν στην κοιλάδα από τα Τρία Ποτάμια ως τη διασταύρωση της Τζούρτζιας υπήρχε ο χωματόδρομος, έρχονταν τα καλοκαίρια οικογένειες τουριστών με τροχόσπιτα και έκαναν κάμπινγκ στο ποτάμι. Στήνανε σκηνές κάτω από μεγάλους πλάτανους και έκαναν μπάνιο και ηλιοθεραπεία στις όχθες. Κοντά στη διασταύρωση της Μηλιάς και σε εκείνη της Τζούρτζιας. Εκείνοι οι Ευρωπαίοι πρόλαβαν – ίσως γι αυτό το έκαναν – και απόλαυσαν ένα απ’ τα καθαρότερα και ομορφότερα ποτάμια της Ευρώπης. Αν ξαναγυρνούσαν σήμερα στα ίδια μέρη, θα ορκίζονταν πως δεν είχαν περάσει ποτέ από εδώ. Κι αυτό δεν είναι οι υπερβολές ενός ρομαντικού που δεν θέλει να αλλάζει τίποτα στη ζωή. Δυστυχώς είναι μια οδυνηρή πραγματικότητα.
Τα Κονάκια, οι χωμάτινοι αυτοκινητόδρομοι που τα συνδέουν με την Κρανιά, όπως και οι δύσβατοι αχνοί φορτηγόδρομοι που οδηγούν στα βοσκοτόπια και στα μαντριά, αποτελούν ενσωματωμένο μέρος αυτού του υπέροχου τόπου, του γενικότερου ορεινού συμπλέγματος γύρω από το Γκολέμη που, όντως, εξελίσσεται αναπόφευκτα και παρ’ όλα αυτά παραμένει ακόμα αγνός, φυσικός, άγριος, ανεξερεύνητος. Κάθε καλοκαίρι δεκάδες παιδιά και μεσήλικες σκαρφαλώνουν στις πλαγιές και τις κορυφές του από δεκάδες μονοπάτια και διαδρομές. Κι όσο δεν ασφαλτοστρώνεται, αυτό το ίδιο το βουνό συντηρεί μια παράδοση τόσο απρόβλεπτα δυνατή, τις περιπατητικές εκδρομές και αναβάσεις στις κορυφές και τις εξοχές του.
Ο ασφαλτόδρομος θα αποτελέσει την απαραίτητη υποδομή και την προϋπόθεση για την βίαιη τεχνητή αλλαγή της φυσιογνωμίας του. Θα ακολουθήσουν χρηματοδότηση, ανάπτυξη, μικρές ξενοδοχειακές μονάδες «ανάδειξη του φυσικού κάλλους»(;), «ήπια τουριστική εκμετάλλευση». Κι όταν όλα αυτά αφαιρέσουν τη μοναδικότητα αυτού του μέρους και το μετατρέψουν σ’ ένα από τα αμέτρητα αντίγραφα κάποιων προτύπων, θ’ ακολουθήσει και εδώ ο νέος τρόπος ζωής, η κοινωνία του αυτοκινήτου και του προορισμού, μόνη αξία του βουνού η ωραία θέα, δεν θα υπάρχει πια ταξίδι. Σ’ έναν τόπο γεμάτο από γκρεμούς και κορυφές, που το ύψος περισσεύει και το πλάτος λιγοστό, η κίνηση θα ’ναι επίπεδη κι η καθημερινότητα ανίδρωτη.
Και αναρωτιέμαι, μετά την άσφαλτο στις αλπικές ζώνες και την «ανάδειξη» των ποταμών και των τοξοτών γεφυριών, ποιος είναι άραγε ο επόμενος στόχος μιας ακόμα ασφάλτινης προσέγγισης; Ίσως οι ίδιες οι πηγές, οι φυσικοί μαίανδροι (δρακολίμνη Βερλίγκα) του Αχελώου ποταμού;
Κι όμως, τα ύψη αυτά θα γεννούν πάντα λύκους και πρόβατα, αρκούδες και κονάκια,
όπως του κάμπου τα μολυσμένα ποτάμια συντηρούν πάντα κάποιο είδος κέφαλου,
ακόμα κι όταν τα εργοστάσια που τα μόλυναν έχουν γίνει από καιρό κουφάρια.
Ρωτάμε συγκεκριμένα, ποιους ακριβώς οικισμούς θα βγάλει απ’ την απομόνωση ο ασφαλτόδρομος Παλιοχωρίου-Κρανιάς και εκείνος από τον Κλεινοβό μέχρι το Γκολέμη; Τι ακριβώς σημαίνει η χιλιοειπωμένη φράση «ανάδειξη του φυσικού κάλλους»; Δεν την καταλαβαίνουμε. Γιατί, άλλο αναδεικνύω και άλλο δεικνύω, εκμεταλλεύομαι, εμπορεύομαι, αναπτύσσω, ιδιωτικοποιώ, αλλοτριώνω. Το φυσικό κάλλος δεν βελτιώνεται ούτε αναδεικνύεται, απλά προστατεύεται.
Τίποτα δεν έχει ακόμα οριστικά χαθεί. Ας προστατεύσουμε - είναι χρέος μας - ότι ωραιότερο και γνησιότερο έχει ο τόπος μας, την ορεινή μας πατρίδα. Η χρηματοδότηση και η ανεξέλεγκτη κατασκευή δρόμων δεν είναι απαραίτητα πρόοδος, ούτε πολιτισμός. Σε πάρα πολλές περιπτώσεις είναι καταστροφή. Ανεπίστρεπτη.
Στην περίπτωση του ασφαλτόδρομου στον αυχένα Γκολέμη, ας μην αδιαφορήσουμε ούτε να πούμε ένα αβασάνιστο ναι. Ας θέσουμε στους εαυτούς μας και στους κατασκευαστές του έργου ένα βασανιστικό γιατί. Γιατί χάσαμε κάποτε την κοιλάδα ανάμεσα στα Τρία Ποτάμια και στη Τζούρτζια; Γιατί πρέπει να χάσουμε τώρα τα Κονάκια και τον αυχένα Γκολέμη;


Κυριακή, 28 Μαρτίου 2010
Βασίλης Ζιντζόβας. κάτοικος Κρανιάς Ασπροποτάμου

Παρασκευή, 9 Απριλίου 2010

Οι… μνηστήρες του «Καλλικράτη»

Συζητήσεις προκάλεσε το δημοσίευμα της «Ε» στο οποίο παρουσιάζονταν οι έξι νέοι Δήμοι σε επίπεδο νομού Τρικάλων, σύμφωνα με τη μελέτη του Ινσιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης που προκρίνεται από πλευράς υπουργείου Εσωτερικών.
Ποιοι μπορεί να είναι… εν δυνάμει δήμαρχοι; Για τον Δήμο Τρικκαίων, ο οποίος εξελίσσεται σε Δήμο Τρικάλων απορροφώντας τη Φαλώρεια, την Εστιαιώτιδα, τον Καλλιδένδρου, τον Κόζιακα και τα Μεγ. Καλύβια, ο κ. Μιχ. Ταμήλος είναι ο σίγουρος υποψήφιος. Στο ΠΑΣΟΚ… ψάχνονται. Έχουν δηλώσει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο «παρών» οι κ.κ. Χρ. Λάππας, Αθ. Τσιάρας, Αγγ. Αγγελής, ωστόσο δεν αποκλείεται να δούμε κάποια έκπληξη τύπου κ. Βαγγέλη Αγγελάκη ή Χρυσάνθης Γάλλου-Δαλκαφούκη. Όλα είναι ανοιχτά. Στην Καλαμπάκα (συν Μαλακάσι, Καστανιά, Κλεινοβός και Χάσια) ο κ. Β. Μπουτίνας θα είναι σίγουρα υποψήφιος, ενώ απʼ το ΠΑΣΟΚ, εκτός του κ. Τ. Σακελλαρίου, «παίζει» το όνομα του κ. Γ. Δήμου, ενώ ακούγεται το όνομα του σημερινού δημάρχου Καστανιάς κ. Κ. Τόλη. Στον νέο Δήμο Φαρκαδόνας (συν Οιχαλία και Πελινναίοι), οι κ.κ. Αθ. Μεριβάκης και Αθ. Ζιώγκος επιμένουν στην υποψηφιότητά τους από τη Ν.Δ., ενώ οι κ.κ. Χρ. Τόλιος και Τ. Χατζής φαντάζουν επικρατέστεροι απʼ το ΠΑΣΟΚ. Στην Πύλη (συν Πινδέων, Γόμφων, Πιαλείων, Μυρόφυλλο, Νεράιδα) ο κ. Κ. Κουφογάζος θα κατέβει ως ανεξάρτητος, ενώ υπάρχουν οι κ.κ. Κοτρώνης, Τσιούτσιας, Παλλατζάς από τη Ν.Δ. και από το ΠΑΣΟΚ ο κ. Απ. Παντέρας, πιθανόν δε ακόμη και ο κ. Αχ. Μανούρας. Τον Δήμο Βασιλικής (συν Παληοκάστρου, Παραληθαίων και Τυμφαίων) μπορούν να τον διεκδικήσουν και οι τέσσερις σημερινοί δήμαρχοι κ.κ. Ζιάκας, Στουρνάρας, Οικονόμου και Κουφοχρήστος και από τη Ν.Δ. υπό προϋποθέσεις και μόνο ο κ. Αχ. Λασπάς.
Για τον Δήμο Αιθήκων (συν Κοινότητα Ασπροποτάμου) ο κ. Μπατατόλης μοιάζει… μόνος, καθώς από τη Ν.Δ. δεν γίνεται κάποια κίνηση μέχρι στιγμής.
Δημοσιεύτηκε: Τετάρτη 7 Απριλίου 2010, 22:15 από Βασίλης Αλεξίου. Εφημερίδα Ενημέρωση

Πέμπτη, 8 Απριλίου 2010

Παρουσία του Αντώνη Σαμαρά εκδήλωση των Ασπροποταμιτών Τρικάλων


Στις 14 Μαΐου, έχει προγραμματιστεί να παρουσιαστεί σε χώρο στην Αθήνα, το βιβλίο για τον Ασπροπόταμο Τρικάλων που περιέχει τα πορίσματα του πρόσφατου Συνεδρίου.


Στην εκδήλωση, αναμένεται να παραβρεθεί και ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Αντώνης Σαμαράς.
Πάντως ο Νομάρχης Τρικάλων Ηλίας Βλαχογιάννης, πρότεινε η εκδήλωση να γίνει σε άλλη ημερομηνία στα Τρίκαλα με παρόντα τον κ. Σαμαρά…
Δύσκολο να περάσει η πρότασή του από τους διοργανωτές της εκδήλωσης που θέλουν να δώσουν πανελλήνια διάσταση στην υπόθεση του βιβλίου.
Αν περνούσε και υλοποιούνταν όμως η πρόταση του Νομάρχη, θα «ανακατεύονταν» πάρα πολύ η «τράπουλα» σε επίπεδο Θεσσαλίας ενόψει των εκλογών του Νοεμβρίου για την Τοπική Αυτοδιοίκηση….
Δημοσιεύτηκε: Τρίτη 6 Απριλίου 2010, 12:57 από Κωνσταντίνα Τσιοπελάκου. trikalanews.