Παρασκευή, 31 Μαΐου 2013

Κάθε Ιούνη το ίδιο πάντα !

Κάθε που μπαίνει ο Ιούνης πάντα η ίδια επιθυμία θεριεύει μέσα μου , να δω το χωρίο να προβάλει μέσα από τις στροφές και τις ανηφόρες των βουνών. Σαν κάποιος να μας εξόρισε βιαία στις πόλεις και στους κάμπους και κάθε καλοκαίρι επιστρέφουμε στον τόπο που μας όρισε. Εκεί τίποτα δεν εχει πρόθεση, όλα υπάρχουν απλά και αυτό είναι αρκετό, μέσα στα μικρά σοκάκια του χωριού , στις κορυφές της Πίνδου και στα αφρισμένα νερά του Ασπροποτάμου ανακαλύπτεις μια πανάρχαια γαλήνη που δεν έχεις χάσει ακόμα.

Αναπολώ τα παιδικά μου καλοκαίρια, το μεσημεριανό φαγητό στην γάστρα και στο πετρογκαζ , την μυρωδιά του κελαριού από τσάι του βουνού και τα γαιδουράκια να κόβουν βόλτες στα δρομάκια. Τα χρόνια πέρασαν κάποια σοκάκια έγιναν δρόμοι , στα μικρά οικόπεδα που παίζαμε χτίσθηκαν σπίτια ψηλά, μα τίποτα δεν κατάφερε να σβήσει αυτή την λάμψη των βουνών, αρκεί μια βροχή να τα ξεπλύνει όλα. Εκεί κουμάντο δεν κάνει ο άνθρωπος μα ο ορμητικός Αχελώος , οι νεράιδες και τα στοιχειά.



2 σχόλια:

Thodoris Limitsios είπε...

Δυστυχως αυτα τα λογια ηχουν μονο στα δικα μας αυτια.... σε μας που ζησαμε εκει και ξερουμε να απολαμβανουμε τις ομορφιες αυτου του μαγικου τοπου.... Ποτε μα ποτε οσα χρονια και αν περασουν δεν θα παψουμε να μυριζουμε, οπου κι αν ειμαστε, αυτη την ξεχωριστη μυρουδια του ξυλου και του χωματος.... μετα απο μια βροχη. Καποτε προσπαθησα να την κλεισω σε ενα βαζο και να την παρω μαζι μου αλλα δυστυχως δεν επιασε... εμεινε ομως χαραγμενη για παντα στην μνημη μου και καθε φορα που νοιωθω αυτη την ελειψη,κλεινω τα ματια και παιρνω μια βαθια εισπνοη.... το χωριο ειναι και παλι διπλα μου.... Σε ευχαριστω γι αυτο το μικρο ταξιδι.....

HALIKI.GR είπε...

Thodori makari na yparxoun atoma san k esena na agapoun toso auto ton topo