Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015

Καλαρρύτες : Οι ορεινές Κυκλάδες !

Καμία φορά οι συνθήκες και τα γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά των οικισμών, ωθούν τον άνθρωπο να επινοήσει τεχνάσματα για την επιβίωση του τόσο κοινά που υπαγορεύονται από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Ταξιδεύοντας στις μικρές Κυκλάδες σε οικισμούς άγονους και απροσπέλαστους βρήκα τόσες ομοιότητες με ένα ορεινό χωρίο της Πίνδου τους Καλαρρύτες (αλλά και άλλα διπλανά χωριά). Η θάλασσα όπως και τα βουνά αντίστοιχα, ήταν και είναι ακόμα και σήμερα το φυσικό εμπόδιο από την ανεπτυγμένη ηπειρωτική Ελλάδα και αυτό είχε σαν συνέπεια την δημιουργία οικισμών που έπρεπε να φροντίζουν για την αυτάρκεια τους σε όλα τα επίπεδα.

Αμφότεροι οι οικισμοί ομοίως είναι χτισμένοι συνήθως σε πλαγιές αμφιθεατρικά, με περιορισμένο οδικό δίκτυο και μονοπάτια πέτρινα τα λεγόμενα καλντερίμια , τα σπίτια τους είναι χτισμένα από πέτρα και φυσικά υλικά για να αντέχουν στις δύσκολες καιρικές συνθήκες με ξύλινα χρωματιστά παράθυρα να σου κεντρίζουν το ενδιαφέρον. Στις Κυκλάδες όπως και στην Πίνδο συναντάμε γη άγονη και έδαφος για καλλιέργεια λιγοστό, για αυτό με την χρήση πέτρινων τοιχίων συγκρατούσαν το χώμα φτιάχνοντας μικρούς κήπους. Όπου και να γυρίσει το βλέμμα θα δεις πολλά ξωκλήσια εντός και εκτός των οικισμών, ίσως η απομόνωση τελικά να σε φέρνει πιο κοντά στο θεό , ίσως πάλι να ήταν αφορμή για κοινωνικοποίηση, άλλωστε δεν είναι τυχαίο πως όλες οι κοινωνικές εκδηλώσεις είχαν σαν αφορμή θρησκευτικά γεγονότα όπως οι γιορτές.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου αρκετοί οικισμοί καταστράφηκαν ή εγκαταλείφθηκαν, ενώ άλλοι μετακινήθηκαν από τα ορεινά προς τα πεδινά ή στα αστικά κέντρα, βιώνοντας έτσι μια εγκατάλειψη που πολλά από αυτά τα μέρη τα μετέτρεψε σε θερινές κατοικίες.

Τέλος και στα δύο μέρη συναντάμε κουζίνες λιτές χωρίς εξεζητημένα φαγητά μιας και τα υλικά που υπήρχαν ήταν περιορισμένα και προερχόντουσαν κυρίως από την κτηνοτροφία (τα ορεινά χωρία της Νάξου φημίζονται για τα τυροκομικά τους προϊόντα όπως και τα χωρία της Πίνδου).

Ακόμα και η ρομαντική πλευρά της αναρχίας βρίσκει έκφραση μέσω της ιδιοκτησίας που σε αυτά τα μέρη είναι λίγο συγκεχυμένη σαν έννοια, αν σκεφτεί κανείς πως τα σπίτια μοιραζόντουσαν κάθετα από δυο οι τρεις οικογένειες με κοινή αυλή. Μόνο συνεπαρμένος μπορείς να νιώσεις από την σοφία με την οποία είναι δομημένα τα πάντα, έχοντας σαν συνιστώσα την συμβατότητα με την τοπολογία της ελληνικής φύσης. Δυο κόσμοι τόσο διαφορετικοί με τόσα κοινά , ικανοί να μας διδάξουν με την κοινωνική και οικονομική δομή τους τώρα στην κρίση πως η επιβίωση ίσως να είναι τελικά πιο απλή υπόθεση.

Κείμενο : Λ.Λεβέντης / φωτογραφίες : από το internet

2/9/15 H γιορτή κτηνοτρόφων στο Xαλίκι Aσπροποτάμου !

2/9/15 ημέρα τετάρτη του Αγίου Μάμαντος γιορτή κτηνοτρόφων στο Xαλίκι Aσπροποτάμου με τους :

Σπύρο Γκουζιώτη στο τραγουδι ,
Thanos Roumpos στο βιολί, 
Leventis Dimitris στο κλαρίνο,
Xristos Adamos στην κιθάρα,
Χλιβας αλεκος στα πληκτρα ,
Μάνης Κώστας στο ντέφι-τραγούδι



































Κυριακή, 30 Αυγούστου 2015

Οι πληγές του Ασπροποτάμου !

Οι κόκκινες στέγες στα σπίτια !


Κατά καιρούς έχουμε τονίσει πόσο διαφορετικά θα ήταν τα χωριά μας αν έλειπαν οι κόκκινες τσίγκινες στέγες που έγιναν viral την δεκαετία του 90.

Παλαιότερη επεξεργασμένη φωτογραφία που δείχνει πως θα ήταν το Χαλίκι χωρίς κόκκινες στέγες.


Στον αντίποδα τα υπέροχα χωριά Καλαρρύτες και Συρράκο που αντιστέκονται ακόμα...


Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2015

Η δική μας παραλία στον Ασπροπόταμο !

Με τις πρώτες καλοκαιρινές ζέστες τα δροσερά, γαλαζοπράσινα νερά των ποταμών γίνονται εξίσου ελκυστικά με εκείνα της θάλασσας

Η καλοκαιρινή πρόκληση του Ασπροποτάμου. Παιχνίδια με το νερό, μέσα στις πιο όμορφες εξάρσεις των βουνών και των δασών, σε συνδυασμό με την πεζοπορία, το ψάρεμα ή απλώς την απόλαυση της παρθένας φύσης.


φωτό από το blog http://polythea-aspropotamoy.blogspot.gr/2015/07/blog-post_28.html

Κυριακή, 23 Αυγούστου 2015

«Summer life» στο πανέμορφο γραφικό χωριό του... όλα μισό ευρώ!

Πηγή: πρώτο θέμα.

Η κρίση δεν άγγιξε ποτέ το χωριό Βαλαώρα του νομού Ευρυτανίας - Ο τιμοκατάλογος πάντως προκαλεί έκπληξη σε επισκέπτες του χωριού που διαπιστώνουν ότι οι τιμές σε ότι και αν παραγγείλουν δε ξεπερνά τα 2 ευρώ

Οι 300 κάτοικοι του χωριού Βαλαώρα Ευρυτανίας κινούνται στους δικούς τους ρυθμούς αποκομμένοι από την ένταση και την καθημερινότητα των μεγάλων πόλεων, απολαμβάνοντας όπως λένε το «προνόμιο» της ζωής κοντά στη φύση.
Τα πρωινά δουλεύουν στα χωράφια και από το μεσημέρι και μετά συγκεντρώνονται στην πλατεία του χωριού στο καφέ της Μαρίας και εκεί ξεκινά το δικό τους πάρτι σε ρυθμούς καλοκαιρινούς με μουσικές παραδοσιακές και πολύ κρασί ούζο και τσίπουρο.


Ο τιμοκατάλογος πάντως προκαλεί έκπληξη σε επισκέπτες του χωριού που διαπιστώνουν ότι οι τιμές σε ότι και αν παραγγείλουν δε ξεπερνά τα 2 ευρώ. Το τσίπουρο κάνει 0.50 λεπτά το ούζο 1 ευρώ και οι παγωμένες μπύρες 1,5. Όσο για τα ποτά οι τιμές αντιστοιχούν σε μόλις 2 ευρώ. «Είναι τα καλά του χωριού αυτά, δε χρειάζεται να έχεις πολλά για να περάσεις καλά, μπορείς να βγεις βόλτα και με ένα ευρώ να περάσεις φίνα. Εμείς πάντως το χωριό μας το συστήνουμε σε όλους για καλοκαιρινές διακοπές. Και αν άλλοι πάνε σε νησιά και ξοδεύουν περιουσίες εδώ θα τη βγάλουν τσάμπα», λέει ο Θωμάς, κάτοικος του πανέμορφου γραφικού χωριού.



Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2015

Ένα μικρό σπίτι στον Ασπροπόταμο / Η σημασία της Απλότητας !

Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο... σε ένα μικρό σπίτι στο βουνό !

το έπιπλο για τα πιάτα σχεδίασε και έφτιαξε ο ντόπιος μαραγκός Τάκης Καλοφύρης από το Ανήλιο.